Nosz\u0119 w sobie jak\u0105\u015b potrzeb\u0119 odkrywania pi\u0119kna s\u0142\u00f3w i udost\u0119pniania go. Tylko chyba, z niewyja\u015bnionych przyczyn, nie umiem si\u0119 tego trzyma\u0107. Czasami czuj\u0119, jakby \u017cy\u0142o we mnie takie ma\u0142e dziecko, kt\u00f3re wie, \u017ce czego\u015b chce \u2013 ale nie umie tego nazwa\u0107 i jest za ma\u0142e, by po to si\u0119gn\u0105\u0107. Tak w\u0142a\u015bnie mam z tworzeniem dla siebie. Niby wiem, \u017ce mam \u201eto co\u015b\u201d \u2013 to pisanie, wlewanie lu\u017anych my\u015bli w formy zda\u0144, zatrzymanie emocji w akapitach i formu\u0142owanie rzeczywisto\u015bci w spos\u00f3b nieoczywisty. Ale c\u00f3\u017c z tego, skoro te wszystkie s\u0142owa, kt\u00f3re si\u0119 we mnie pl\u0105cz\u0105, wci\u0105\u017c trzymam pod palcami, nie daj\u0105c im uj\u015bcia?<\/p>\r\n\r\n
Kiedy\u015b mia\u0142am troch\u0119 trudny moment w \u017cyciu. Pisa\u0142am wtedy wiersze na pot\u0119g\u0119. Przyjaci\u00f3\u0142ka, przeczytawszy jeden z nich, skwitowa\u0142a: \u201eJeju, ty nawet o takim totalnym shicie umiesz pi\u0119knie napisa\u0107\u201d. Pami\u0119tam to do dzi\u015b, cho\u0107 by\u0142o jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 lat temu lub wi\u0119cej. To jest moja supermoc, z kt\u00f3rej nie umiem do ko\u0144ca korzysta\u0107, kt\u00f3r\u0105 chowam, zamiast pokaza\u0107. I zupe\u0142nie nie wiem, dlaczego. Kt\u00f3r\u0105 lekcewa\u017c\u0119, bagatelizuj\u0119, umniejszam. Nie chodzi o to, by si\u0119 ni\u0105 chwali\u0107 – wszak \u015bwiata nie zbawiam, uk\u0142adaj\u0105c zdania w barwne mozaiki. Ale mog\u0142abym to po prostu robi\u0107. Dla siebie. Bo to lubi\u0119.<\/p>\r\n\r\n
Inn\u0105 spraw\u0105 jest pisa\u0107 dla innych. To r\u00f3wnie\u017c daje mi ogromn\u0105 satysfakcj\u0119 \u2013 \u017ce umiem w oryginalny spos\u00f3b wyrazi\u0107 co\u015b, czego inni nie potrafi\u0105 lub nie maj\u0105 na to czasu. Naprawd\u0119 lubi\u0119 dostawa\u0107 pozytywne informacje zwrotne, czasami zakrawaj\u0105ce o zachwyt. Tylko czasami w g\u0142owie odzywa si\u0119 g\u0142\u00f3d czego\u015b, co nazywam literacko\u015bci\u0105. Bo o ile mog\u0119 dla kogo\u015b pisa\u0107 praktycznie o wszystkim (z mniejszym lub wi\u0119kszym entuzjazmem; nawet o masach bitumicznych\u2026), jest to nadal pisanie, kt\u00f3re \u2013 b\u0105d\u017amy szczerzy \u2013 cz\u0119sto nie wywo\u0142uje lawiny emocji. Jest po prostu prac\u0105. Kt\u00f3r\u0105 bardzo lubi\u0119. Ale nadal prac\u0105.<\/p>\r\n\r\n
Nosz\u0119 w sobie co najmniej klika pasji, kt\u00f3re blokuje rozleniwiony umys\u0142. Rozleniwiony powtarzaj\u0105c\u0105 si\u0119 codzienno\u015bci\u0105, serialem na netfliksie, nieustaj\u0105c\u0105 jesienio-zim\u0105 i czerni\u0105 za oknem, kt\u00f3ra nadchodzi zbyt wcze\u015bnie. Chcia\u0142abym codziennie uczy\u0107 si\u0119 odblokowywa\u0107 t\u0119 dobr\u0105, w\u0142a\u015bciw\u0105 energi\u0119, aby m\u00f3c w pe\u0142ni wybrzmie\u0107. I jestem pewna, \u017ce pomimo wszelkich wa\u017cnych r\u00f3l, kt\u00f3re pe\u0142ni\u0119 \u2013 bycia \u017con\u0105, mam\u0105, pracownikiem \u2013 jest mo\u017cliwe, \u017ceby i dla tych pasji to miejsce si\u0119 znalaz\u0142o. To w\u0142a\u015bnie one dbaj\u0105 o b\u0142ysk w oku, delikatny u\u015bmiech spoczywaj\u0105cy na dnie oczu, promyk w k\u0105cikach ust. Dlaczego pozwalam, aby \u015bwiat mi wm\u00f3wi\u0142, \u017ce nie wolno? \u017be nie ma czasu? \u017be nie ma si\u0142y? A mo\u017ce ten wmawiaj\u0105cy \u015bwiat to tylko wym\u00f3wka, a prawdziwym blokerem jestem… ja sama.<\/p>\r\n\r\n
To, jak wygl\u0105da nasze \u017cycie, jest kwesti\u0105 priorytet\u00f3w. Aby jednak za nimi d\u0105\u017cy\u0107, najpierw trzeba sobie zda\u0107 z nich spraw\u0119. Wyznaczy\u0107 je. Najlepiej w zgodzie z najg\u0142\u0119bsz\u0105 sob\u0105 \u2013 bez nak\u0142adek opinii innych ludzi, instagramowego szumu czy wszelkich innych bod\u017ac\u00f3w. Do tego jednak potrzeba czasu i g\u0142\u0119bokiego spokoju. Kt\u00f3rego cz\u0119sto tak bardzo brakuje.<\/p>\r\n\r\n
Nie lubi\u0119 si\u0119 wym\u0105drza\u0107. Nie umiem. Ostatnio mam wra\u017cenie, \u017ce zabrn\u0119\u0142am w jaki\u015b dziwny punkt, w kt\u00f3rym stoj\u0119 i bezradnie rozk\u0142adam r\u0119ce \u2013 nie wiem, gdzie ruszy\u0107 dalej. To uczucie jakby odbiera\u0142o mi prawo do dawania porad czy rzucania m\u0105drymi zdaniami. Bo opr\u00f3cz tego, \u017ce rodzina jest dla mnie najwa\u017cniejsza, to kompletnie nie wiem, co dalej. Gdzie dalej. Jak dalej. I nie lubi\u0119 tak.<\/p>\r\n\r\n
W tym momencie jednak, stawiaj\u0105c czarne literki na o\u015blepiaj\u0105co bia\u0142ym tle worda, jedno wiem na pewno \u2013 dobrze sobie czasami pozwoli\u0107 na refleksyjno\u015b\u0107. I ostatnie moje dni s\u0105 w\u0142a\u015bnie o tym.<\/p>\r\n\r\n
Nie jest to \u0142atwa sprawa tak wypa\u015b\u0107 z organizacyjnego ci\u0105gu i produktywno\u015bci na wysokim poziomie – mam wra\u017cenie, \u017ce spowija mnie koc, z kt\u00f3rego staram si\u0119 wypl\u0105ta\u0107. Im bardziej si\u0119 staram, tym bardziej mnie otula. Ten koc to poczucie, \u017ce musz\u0119. \u017be r\u00f3b. \u017be no dalej, odpal ten silnik.<\/p>\r\n\r\n
Silnik na razie marnie porykuje, ale nic za tym nie idzie. Akumulator nie tyle si\u0119 roz\u0142adowa\u0142, co po prostu zgubi\u0142.<\/p>\r\n\r\n
\u00a0<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nosz\u0119 w sobie jak\u0105\u015b potrzeb\u0119 odkrywania pi\u0119kna s\u0142\u00f3w i udost\u0119pniania go. Tylko chyba, z niewyja\u015bnionych przyczyn, nie umiem si\u0119 tego trzyma\u0107. Czasami czuj\u0119,…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":193,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,13],"tags":[22,20],"class_list":["post-192","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-news","category-psychologia-zdrowie","tag-dobre-zycie","tag-zdrowie-psychiczne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=192"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":224,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192\/revisions\/224"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/193"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=192"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=192"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/solariska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=192"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}